Z początkiem roku 2017, a następnie z dniem 1 marca 2017 wprowadzonych zostało kilka znaczących zmian w procedurze wydawania interpretacji indywidualnych. Poniżej prezentujemy pierwszy artykuł dotyczący najistotniejszych z punktu widzenia podatnika zmian.

1. Organ właściwy dla wydawania interpretacji indywidualnych

Od 1 marca 2017 roku podatkowe interpretacje indywidualne wydawane są przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Centralizacja wydawania interpretacji indywidualnych ma na celu doprowadzenie do wypracowania jednolitej linii interpretacyjnej. Oprócz tego, stanowi ułatwienie dla podatnika, gdyż nie ma już potrzeby badania właściwości miejscowej i rzeczowej Izby Skarbowej jak dotychczas. Interpretacje dotyczące wszystkich podatników i każdego z podatków wydawane są obecnie przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z siedzibą w Bielsku-Białej. Należy zauważyć, że tryb postępowania oraz ścieżka odwoławcza pozostały niezmienione.

Wszystkie postępowania o wydanie interpretacji oraz związane z nimi postępowania odwoławcze i sądowe, wszczęte i niezakończone przed dniem 1 marca 2017 roku zostały z urzędu przekazane do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, który będzie je kontynuował.

Zaktualizowany został formularz służący do złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej – naniesiony został adres siedziby oraz numer rachunku Krajowej Informacji Skarbowej, właściwy dla uiszczenia opłaty od wniosku. Wysokość opłaty nie zmieniła się i wciąż wynosi 40 zł.

2. Utraty mocy ochronnej niektórych interpretacji indywidualnych

W przepisach wprowadzonych w 2016 roku ustawodawca przewidział sytuację, w której podatnikowi nie przysługuje ochrona przed negatywnymi skutkami zastosowania się do stanowiska zawartego w interpretacji. Stanie się tak w dwóch przypadkach, jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny albo przyszłe zdarzenie (1) wiązały się z nadużyciem prawa w rozumieniu ustawy o podatku od towarów, czyli miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy albo (2) naruszały klauzulę o unikaniu opodatkowania z art. 119a Ordynacji Podatkowej. Naruszenie powyższej klauzuli ma miejsce w sytuacji, gdy podatnik podejmuje  w sposób sztuczny czynności w celu osiągnięcia korzyści podatkowej. Jednocześnie za sztuczny uznaje się sposób działania wtedy, gdy w danych okolicznościach oczywiste jest, że dane rozwiązanie nie zostałoby zastosowane przez rozsądnego podatnika, dążącego do innych celów niż osiągnięcie korzyści podatkowej, sprzecznej z celem ustawy podatkowej.

Wśród wyszczególnionych w ustawie sposobów sztucznego działania należy wskazać: nieuzasadnione dzielenie operacji, angażowanie zbędnych z punktu widzenia gospodarczego pośredników, prowadzenia działań dążących do uzyskania stanu identycznego jak wyjściowy, wprowadzenie elementów wzajemnie się znoszących lub kompensujących oraz podejmowanie ryzyka gospodarczego, które nie ma uzasadnienia w spodziewanych korzyściach gospodarczych, a jedynie w korzyściach podatkowych.

Od 1 stycznia 2017 roku powyższa regulacja pozbawia mocy ochronnej także interpretacje wydane przed tą datą, jeżeli podatnik uzyskuje korzyść podatkową wynikającą z opisanego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego po 1 stycznia 2017 roku. Oznacza to sytuację, w której interpretacja może stracić moc ochronną, jeżeli organ uzna, że narusza ona przepisy wprowadzone już po jej wydaniu.

jacek-trusinski
radca prawny Jacek Trusiński,
wspólnik zarządzający Kancelarii Pałucki Trusiński

mikolal-bwp

 

Mikołaj Mroziński,
asystent Kancelarii Pałucki Trusiński

 

logo